Aku kelingan jaman semono.
Karo konco-konco seng podo urip guyup rukun.
Podo akur tepo sliro.
Kangenku ora karu-karuan.
Amargo saben aruh-aruh, mesem nguyu.
Masio ora suguh nanging katon gupuh.
Aku kelingan konco-koncoku neng jowo
Podo sinau bebarengan.
Guyon bareng. Nembang bareng.
Konco-koncoku kabeh,
Aku kelingan jaman semono
Saiki aku ono ing paran
Lelakon seng kudu tak eloni
Amergo kabeh wes ginaris.
Manungso tan keno ngersulo
Opo maneh wong wadon andherek ake keng garwo karo putro-putro.
Mugo Gusti kang Moho Kuoso
Amaringi seger waras marang awak e dewe kabeh.
Amiin...
CERITA AKU ANAK HEBAT Namaku Ahmad, aku anak laki-laki berumur 6 tahun. Rambutku lurus, warna kulitku kuning langsat. Aku sekolah di Taman Kanak-kanak Harapan Bangsa. Aku tinggal bersama nenek dan paman di desa Suka Damai. Wuuushsh! Wuuushsh! Suara angin meniup pohon-pohon tinggi di dekat rumahku. Gemericik suara air mengalir dari sawah ke banda samping rumahku. Jalanan sepi, siang itu panas sekali. Aku pulang sekolah. “Assalamualaikum! Tok! Tok! Tok! Nek, Nenek! Ahmad datang,nek.” “Walaikumussalam, cucuku. Alhamdulillah, kamu sudah datang, nak.” Akupun langsung meletakkkan sepatu dan tas pada tempatnya. Tak lupa ganti pakaian lalu cuci tangan dan kaki. Nenek mengajarkanku agar cuci tangan dan kaki setiap pulang sekolah agar debu-debu dan kuman yang menempel, bersih dari anggota tubuh kita. Seperti biasa, nenek langsung mengajakku makan di meja makan. “Ayo, nak! Kita makan dulu....
Komentar
Posting Komentar